Experiment / ontdekken
Parijs, van onderaf
Het metronetwerk ruimtelijk bekijken: een nieuwsgierige blik onder de stad.

De stad van een andere kant bekijken
Een metrokaart laat zien hoe lijnen en stations met elkaar verbonden zijn. In Sous Paris onderzocht ik een andere manier van kijken: het Parijse metronetwerk als een ruimtelijk model onder een stadskaart.
Het werd een interactieve webpagina waarin ik de lijnen kan bekijken, het beeld kan kantelen en onder de stad kan kijken. Het project brengt mijn belangstelling voor vormgeving en techniek samen in een visueel experiment.
De ruimte als onderdeel van het beeld
De kaart heeft bediening om te draaien, in te zoomen en het beeld opnieuw uit te lijnen. Een bovenaanzicht en een zijaanzicht geven elk een ander beeld van hetzelfde netwerk.
De stadskaart erboven maakt de relatie met straten, wijken en de Seine zichtbaar. Door de dekking van die kaart aan te passen, kunnen het bovengrondse en ondergrondse beeld samen worden bekeken.
Een model heeft grenzen
De lijnen worden in lagen weergegeven. Die laaghoogtes zijn schematisch: ze zijn geen weergave van de werkelijke tunneldieptes. Dat onderscheid staat bij het model vermeld.
Bij een aantal stations staat afzonderlijk informatie over bekende dieptes. Zulke losse gegevens maken van het hele model nog geen exacte doorsnede van Parijs. Juist bij een overtuigend ruimtelijk beeld hoort een duidelijke uitleg van wat er wel en niet wordt getoond.
Nieuwsgierigheid als vertrekpunt
Het project is gebaseerd op openbare geodata van onder meer Île-de-France Mobilités en de stad Parijs. Het experiment gaat over het verkennen en presenteren van die informatie.
Voor mij is dat de aantrekkingskracht van dit maaksel: vanuit een onderwerp dat interessant is, onderzoeken welke vorm helpt om er anders naar te kijken. Een stad wordt zo iets waar ik letterlijk omheen kan draaien.