Experiment / persoonlijk
Roys Geest: een geheugen voor mijn AI
Minder opnieuw uitleggen. Praktische context bewaren en terugvinden, met lokaal zoeken.

Een tweede brein voor de assistent
In verschillende AI-gesprekken moest ik opnieuw uitleggen welke projecten liepen, hoe mijn eigen omgeving in elkaar zat en wat er eerder besloten was. Ik wilde praktische context kunnen bewaren en terughalen, ook als een gesprek ergens anders verdergaat.
Daarom bouwde ik Roys Geest: een eigen geheugenlaag voor mijn AI. Het vertrekpunt is breder dan techniek. Ook lopende ideeën, keuzes en praktische informatie moeten terug te vinden zijn.
Bewaren en terugvinden eerst
Ik begon met het onderzoeken van ervaringen en het kiezen van een vaste softwareversie. Daarna testte ik de twee basisacties: iets onthouden en het later weer ophalen. Beide werkten in mijn eerste test.
De kennislaag brengt notities, pagina’s en onderlinge verwijzingen bij elkaar. Een vaste map op mijn eigen server dient als bron: materiaal dat ik daar neerzet, wordt ingelezen.
Zoeken op betekenis, lokaal
Voor het zoeken op betekenis keek ik eerst naar een externe dienst. Later koos ik een lokaal model. Mijn afweging was eenvoudig: persoonlijke context laat ik voor deze zoekstap liever op mijn eigen apparatuur verwerken.
Dat is een keuze voor deze opzet. Het maakt een geheugen niet vanzelf juist. Een opgeslagen notitie kan verouderd of onvolledig zijn, en een gevonden verband is nog geen controle van de inhoud.
De techniek werkte eerder dan de gewoonte
Het geheugen draait en is bereikbaar voor mijn aangesloten hulpmiddelen. Onderweg moest ik verschillende toegangsroutes proberen voordat het bruikbaar werd in de omgevingen waarin ik werk.
De lastigste vraag bleek wanneer er iets opgeslagen moet worden. Alles bewaren geeft ruis. Te weinig bewaren betekent dat ik opnieuw moet uitleggen wat er speelde.
Het open punt: automatisch, maar niet gedachteloos
Mijn wens is dat relevante context vanzelf wordt bewaard en opgehaald. Dat automatische onthouden zonder ruis is nog een open punt. Het project laat voor mij vooral zien dat een geheugen niet alleen over opslag gaat: ook selectie, actualiteit en terugvinden bepalen of het helpt.